Strona główna  /  Ubranka i buty  /  Od kiedy zakładać dziecku buty do nauki chodzenia?

Od kiedy zakładać dziecku buty do nauki chodzenia?

Dziecko stawiające pierwsze kroki

Buty do nauki chodzenia nie są potrzebne do samej nauki. W domu najlepiej pozwolić dziecku chodzić boso, a pierwsze obuwie założyć dopiero wtedy, gdy maluch zaczyna samodzielnie chodzić na zewnątrz. But ma chronić stopę przed zimnem, wilgocią i urazami, a nie usztywniać jej ani wyręczać w pracy.

Kiedy założyć dziecku pierwsze buty?

Na etapie raczkowania i stawiania pierwszych kroków w domu dziecko zwykle nie potrzebuje butów. Bosa stopa lepiej odbiera podłoże, pomaga ćwiczyć równowagę i pozwala mięśniom oraz stawom pracować bez ograniczeń. Jeśli podłoga jest zimna albo śliska, można zastosować dobrze dopasowane skarpetki antypoślizgowe.

Buty przydają się wtedy, gdy dziecko zaczyna samodzielnie chodzić podczas spacerów. Na zewnątrz podłoże może być nierówne, mokre, zimne lub ostre, dlatego obuwie pełni funkcję ochronną. Nie trzeba kupować go wcześniej „na zapas”, także wtedy, gdy maluch raczkuje lub chodzi przy meblach.

Jakie cechy powinny mieć pierwsze buty?

Stopa małego dziecka powinna móc swobodnie zginać się, skręcać i reagować na podłoże. Dlatego pierwsze obuwie powinno być lekkie, miękkie i dopasowane do kształtu stopy, ale nie może jej blokować. Najważniejsze cechy przedstawia tabela:

Cecha Wymaganie Dlaczego to ważne?
Podeszwa Cienka, elastyczna i łatwo zginająca się w około 1/3 długości Pozwala stopie pracować i ułatwia kontakt z podłożem
Zapiętek Dopasowany do pięty, ale nie twardy i nieusztywniający Stabilizuje but bez ograniczania naturalnych ruchów stopy
Wkładka Płaska, bez wyraźnego profilowania Zdrowa stopa dziecka nie potrzebuje dodatkowego podparcia bez wskazań specjalisty
Cholewka Miękka i elastyczna, najlepiej kończąca się poniżej kostki Nie utrudnia zginania stawu skokowego
Przód buta Szeroki, z miejscem na swobodne ułożenie palców Palce mogą rozszerzać się i pomagać w utrzymaniu równowagi

Podeszwa powinna być całkowicie płaska, bez podwyższonego obcasa ani uniesionego przodu. Materiał powinien przepuszczać powietrze, aby ograniczyć przegrzewanie i obtarcia. Sprawdzą się naturalne, przewiewne materiały oraz zapięcie pozwalające dopasować but do szerokości i wysokości stopy. Rzepy są wygodne, ale trzeba je zapiąć tak, aby stopa nie przesuwała się wewnątrz obuwia.

Jak zmierzyć stopę dziecka w domu?

Pomiar wykonaj najlepiej po południu, kiedy stopa może być nieco większa niż rano. Dziecko powinno stać, ponieważ stopa podczas obciążenia zmienia długość i szerokość. Najdokładniejszy będzie pomiar obu stóp, a rozmiar należy dobierać do większej z nich.

Postępuj według następujących kroków:

  1. Połóż kartkę na twardej, równej podłodze i ustaw na niej dziecko w skarpetkach, które będzie nosić w bucie.
  2. Obrysuj stopę ołówkiem prowadzonym pionowo, tuż przy jej krawędzi. Nie powiększaj obrysu już podczas rysowania.
  3. Zmierz długość od najbardziej wysuniętego punktu pięty do najdłuższego palca i dodaj 6–8 mm zapasu na ruch stopy oraz jej wzrost.
  4. Wytnij szablon i włóż go do buta albo porównaj z wyjmowaną wkładką. Powinien mieścić się bez zawijania, a szerokość przodu musi zapewniać miejsce palcom.

Całkowity zapas nie powinien przekraczać około 1 cm. Zbyt mały but uciska palce, natomiast zbyt duży utrudnia chodzenie i może powodować przesuwanie się stopy. Sama długość nie wystarczy – trzeba uwzględnić także szerokość oraz wysokość podbicia. Przy wysokim podbiciu szczególnie ważne jest regulowane zapięcie.

Jakich błędów nie popełniać przy zakupie?

Niektóre rozwiązania są popularne, ale nie odpowiadają potrzebom zdrowo rozwijającej się stopy. Najczęstsze błędy to:

  • Sztywny zapiętek – może ograniczać ruchy pięty i całej stopy. Tylna część buta powinna ją obejmować, ale nie blokować.
  • Buty używane – mogą mieć odkształconą wkładkę i podeszwę dopasowaną do chodu poprzedniego właściciela.
  • Profilowane wkładki bez zalecenia – zdrowe dziecko nie potrzebuje ich profilaktycznie. Wkładki ortopedyczne dobiera się po badaniu i wyraźnych wskazaniach.
  • Obuwie kupione na wyrost – zbyt duży zapas pogarsza stabilność i może zmieniać sposób chodzenia.
  • Chodzik – nie uczy prawidłowego chodu i może ograniczać naturalne zdobywanie umiejętności ruchowych.

Nie każde dziecko musi raczkować w butach, a część dzieci przechodzi do chodzenia bez klasycznego etapu raczkowania. Najważniejsze jest, aby rozwój przebiegał bez przymuszania i w warunkach pozwalających na swobodny ruch.

Kiedy skonsultować się z fizjoterapeutą?

Wizyta u fizjoterapeuty dziecięcego jest wskazana, gdy zauważasz wyraźną asymetrię chodu, częste potykanie się po okresie adaptacji, ból stóp albo nietypowe ustawianie nóg. Konsultacji wymagają także buty ścierające się wyraźnie tylko z jednej strony lub wykrzywiające się przy pięcie.

Najprostsza zasada brzmi: boso w domu, lekkie i elastyczne buty na zewnątrz. Właściwie dobrane obuwie ma chronić stopę, ale powinno pozostawiać jej możliwie dużo swobody.


Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje badania lekarskiego ani konsultacji z fizjoterapeutą dziecięcym. Jeśli chód lub ustawienie stóp dziecka budzi niepokój, skonsultuj je ze specjalistą, który może przeprowadzić ocenę w ruchu.

Redakcja palindromy.pl

Palindromy to poradnik dla rodziców, którzy chcą dobrze wybrać rzeczy dla dziecka. Podpowiadamy, jakie zabawki wspierają rozwój, jak dobrać ubranka i buty, skompletować wyprawkę oraz wybrać fotelik samochodowy i wózek. Pokazujemy, jak urządzić i pomalować pokój dziecka, także ten bardzo mały. Podsuwamy też pomysły na zabawy, które łączą przyjemność z nauką.

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?